Maluna Chow

 Co z emocjami i nierzadko myślotokiem towarzyszącymi pracy nad Kodami Podświadomości? Z życzliwością do siebie , możemy ułatwić ten proces: - wyjdź na spacer - zobacz, co myślisz/ zrób przegląd swych myśli - sprawdź, w co wierzy Twoja podświadomość (np. gdy to będę mieć/ osiągnę - nie będę bezpieczny) - poczuj ciało; co i jak odczuwasz? napięcie? gdzie konkretnie? ucisk? w której części ciała? itd. nie         uciekaj od tych doznań, oddychaj, obejmij siebie i to doświadczenie totalną życzliwością,     zrozumieniem,   miłością.. - daj sobie czas na "nic nierobienie", na płacz - zrób zapiski - sprawdź, czy myśl o pójściu dalej/ level wyżej, daje Ci choć trochę radości, ekscytacji lub  zaciekawienia? czy widzisz siebie w tym Nowym? jeśli tak, to pozwól sobie na ten kolejny krok; a jeśli  już się na niego odważyłeś; bądź w pewności, że te emocje, które się przetoczyły, zostały właśnie  uwolnione; znasz i zapisałeś myśli...

 Ten, w czyją podświadomość wrosła scheda biedactwa, śni o kodach bogactwa. Dobrze, że śni o tym, to już etap kolejny. Poprzedni nie przewidywał innego świata dla śniącego. Bogactwo było jak odległa kraina, o której jakiś wieszcz wspominał, ale kto brałby poemat na serio? ;) A teraz poważnie i praktycznie, na przykładach życiowych - oto jakie są biedactwa kody: Usłyszałeś o wielkich podwyżkach, ogarnął Cię strach. Opowiadałeś, jakie to okropne i jak ciężko będzie z tym żyć. Przyszły rachunki - nie tak wysokie, jak się spodziewałeś.. Właściwie to odrobina w stosunku do hucznie obwieszczanej podwyżki. Uf, krótko odetchnąłeś. i co dalej? Wdzięczność czy.. utyskiwanie na podwyżki? Twój wybór. Jesteś wolny w Twym myśleniu. Ty wybierasz. Otrzymasz to, co zasiejesz. Zarobiłeś w tym miesiącu tyle, że starczyło Ci na jedzenie i coś jeszcze. Długo nie było to Twoim doświadczeniem. Celebrujesz? A może pomijasz/ nie zauważasz? Dyskredytujesz wartość Twej realizacji, porównując z tym, co osiąga...

 Czasami trudno się zorientować, ale jest taki subtelny wyznacznik, który odróżnia ubogiego od   minimalisty. Oto Obrazek Mieszkania: W nocy jest jasno od świateł ulicy i pobliskiego parkingu, obecnie coraz ostrzejsze stosuje się tu światła. To nie są warunki do spania. Zasłaniasz zasłonę, dalej jasno, otwierasz drzwi szafy- o ten kawałeczek ciemniej, ale nadal słabo. Bierzesz niedokończony obraz na płótnie, pudło po paczce, stawiając u wezgłowia. Jest jak jest, trochę lepiej lecz nienajlepiej. W nocy lubisz dobrze wypocząć i cenisz sobie ten czas regeneracji. Warunki na zewnątrz mieszkania bywają różne, ale Ty masz świetne zaciemniające zasłony i śpisz zdrowo, w otulającej Cię nocą ciemności. Który opis bardziej zachęcający? ;) Ta lekkość, klarowność zastosowanych środków do celu, prostota- to ten wyznacznik, który- jak dla mnie- czyni minimalizm niemal mistycznym. Nie ma gmatwania, nie ma ukrytych lęków o przetrwanie, ani usychającej Studni Niespełnionych Pragnień ;) . ...

Na własnym niemiłym przykładzie, zaserwuję Wam ogląd, czym może być cudzy bałagan. Coś, co wydaje się dosyć proste i oczywiste, może być jedynie czubkiem góry lodowej, której podstawy tworzy zamarźlina ( nie-wieczna na szczęście! ) problemów rozlazłych w czasie, tych nagłych, bieżących i jeszcze przekonań trujących od pokoleń. Tak, o bałaganie to będzie. Nakreślę pokrótce- do urazu kręgosłupa "zdołałam" nagromadzić dużo jakichś drobnych rzeczy oraz ciuchów, zagracających mieszkanie. I stało się, stało się mi tak, że skoro ani schylić się ani też ubrać w to i owo już nie mogłam, to ostateczny dzwonek, dzwon spiżowy z dzwonnicy stumetrowej nawet, by zmienić mocno bardzo- to, co wokół oraz cokół ( ten, na którym spoczywał mój panel dowodzenia myślą i kształtem życia doczesnego tutejszego ) . Zrozumiałam, że te skarby mi się nie przydadzą, niektóre nigdy, niektóre w najbliższym czasie, ot- skisną, zdewaluuje się ich atrakcyjność z biegiem czasu. Mało tego, fizyczna obecność przed...