Pokochać siebie

• Kiedyś hasło nieco kontrowersyjne, w kraju ludzi skromnych prawdziwie, skromnych fałszywie, "czekających w kącie aż znajdą Cię", kojarzyło się z egoizmem, nadęciem, przesadnym zwracaniem uwagi ku sobie, z grzeszną próżnością przede wszystkim chyba. Dziś raczej powszechnie wiadomo, że żadne zło lecz lekarstwo to. "Kochaj bliźniego, jak siebie samego"- zdaje się, że odkodowaliśmy wreszcie całe zdanie! Czemu o tym, skoro "Hurtownia Chaosu" w nie-skończeniu? Po pierwsze, póki ona trwa, tak mieszać wolno do cna. Po drugie, jeśli porządkujesz różne szafki, półki, a wiesz, że akurat komuś przyda się coś z szuflady po lewej, rzucasz rozbabraną szafę i nurkujesz w chaosie szuflady, wyławiasz i: 1.Ranienie siebie i innych kiedy? Gdy nie czujesz miłości do siebie/ nie czujesz się wart miłości. Wtedy jak gąbka chłoniesz to, co niedobre nawet nie zauważasz, że.. nie musisz. Albo, lub jednocześnie, potrafisz nie dostrzegać i nie przyjmować przejawów miłości- nie rozpoznajesz ich!  Właściwie większość, jeśli nie wszystkie, ludzkich dramatów, wykreowana jest przez brak poczucia bycia kochanym. 2. Czuć się naprawdę kochanym można tylko wtedy, gdy samemu wierzy się w to, że jest się godnym miłości-- inaczej jest to stan uzależnienia od innej osoby- dostarczyciela i przynosi na dłuższą metę frustrację obu stronom.